Rozdział 1

Weszłam na halę,gdzie trenowali już siatkarze,widziałam,że patrzyli na mnie dziwnym wzrokiem,no ale nie ma się co dziwić,przyszłam tu z Rafałem,jak wiadomo on ma żone,więc co mogli sobie pomyśleć jego koledzy,nie wiedząc,że jestem jego siostrą.Usiadłam na jednym z wielu siedzeń.Po treningu kierowałam się w strone Rafała.
-O jezu przepraszam-poczułam,że na  kogoś wpadłam
-Spoko nic się nie stało-kiedy chłopak się odwrócił,ujżałam wysokiego,dobrze zbudowanego i nie powiem bardzo przystojnego mężczyznę
-Artur-wyciągnął w moim kierunku rękę
-Basia-przedstawiłam się
-Przyszłaś tutaj z Rafałem?-zapytał siatkarz
-Tak,jestem jego siostrą-odparłam i w tym momencie wszyscy,którzy stali obok nas wybuchli śmiechem.
-Baśka chodź jedziemy!!!-usłyszałam Buszka
-Miło było poznać,pa-pożegnałam się z Arturem
-Do zobaczenia-puścił mi oczko
Poszłam do samochodu mojego brata.Nie mogłam się powstrzymać i zaczęłam zadawać mu pytania.
-Jaki jest ten Artur?
-Fajny,miły,sympatyczny,dobrze gra w siatke i ma dziewczyne-rzekł Rafał
-Szkoda...-posmutniałam
-Ale,że co szkoda?-Buszek udawał,że nie wie o co chodzi
-Że ma dziewczyne-Buszu spojrzał na mnie i uśmiechnął się.
Następnego dnia rano,mój brat zaproponował mi wyjście na impreze,którą organizowali siatkarze.Oczywiście zgodziłam się z myślą o Arturze.
-To dziś o 19:30 masz być gotowa-rozkazał Rafał
Tak jak kazał Buszek,tak zrobiłam 30 minut przed 20 byłam gotowa ubrałam swoją ulubiną sukienkę i pojechałam.

-Wow pięknie wyglądasz-usłyszałam przy wejściu głos Artura
-Dziękuję-odparłam
Wieczór był świetny,cały czas tańczyłam i wygupiałam się z Arturem,ale także z innymi siatkarzami.Szalpuk bardzo mi się spodobał,byłam nim zauroczona,no ale zauroczenie,to jeszcze nie miłość,a z drugiej strony po co mi chłopak,który ma dziewczynę.Dręczyło mnie jedno,dlaczego na impreze przyszedł sam?.
Następnego dnia rano około godziny 9:00 dostałam telefon od siatkarza z prośbą o spotkanie,nie miałam nic do roboty,ponieważ była niedziela,Rafał z Olą,gdzieś pojechali,więc zaproponowałam,aby przyjechał do mnie.Umówiliśmy się na godzinę 17:00.Szalpuk punktualnie był pod moimi drzwiami.
Artur przyniósł szampana i rozgościł się na kanapie.
-Napijesz się czegoś?-zaproponowałam
-Nie,a możesz na chwileczkę usiąść?-zapytał przyjmujący
Po chwili siedziałam już obok Szalpuka.
-Może będę żałował tego co teraz powiem ale trudno...bardzo mi się podobasz i nie mogę przestać o tobie myśleć-powiedział niepewnie Artur.
Zatkało mnie.2 dni się znamy,nic o sobie nie wiemy,a można powiedzic,że jesteśmy w sobie zakochani.
-Artur ja...-nie wiedziałam co powiedzieć.Siatkarz patrzył się na mnie swoimi pięknymi oczami,po chwili poczułam jego usta na moich.

-Co ty robisz?Oszalałeś?Przecież masz dziewczyę-odepchnęłam Artura od siebie.
-I tak nam się nie układa-tłymaczył przyjmujący i znów chciał mnie pocałować
-Ale ja tak nie potrafie,ty ranisz inną osobę,rówie dobrze ja bym mogła być na miejscu tej dziewczyny-rzekłam
-To co mam zrobić?-zapytał Szalpuk
-Nie wiem,ale wiem,że dopóki jesteś z kimś związany to nie masz tu czego szukać-była to dla mnie bardzo niezręczna sytuacja,ale nie miałam innego wyjścia,nie chciałam aby ktoś przeze mnie cierpiał
-Czyli rozumiem,że jakbym zerwał ze swoją dziewczyną to widzisz dla nas szanse?-spytał siatkarz
-Możemy umówić się tak,że ty z nią zerwiesz,a my się przez ten czas lepiej poznamy-powiedziałam
-Okej i przepraszam za ten pocałunek-zakończył Artur
Obejżeliśmy razem bardzo fajny film.W jego towarzystwie czułam się bardzo dobrze.
-O cholera,zaraz wraca Rafał,chyba musisz już iść,nie chce żeby Buszek zadawał mi pytania co ty tutaj robisz? itp.-musiałam szybko pozbyć się Artura z mieszkania
-Spoko,ale mam nadzieję,że jeszcze się spotkamy-odparł Szalpuk
-Napewno -pocałowałam przyjmującego w policzek
Nie myliłam się 5 min po tym jak siatkarz wyszedł,wrócił mój brat.
-Przed wejściem widziałem chyba samochód Szalpuka był tu?-spytał Buszek
-Nie,musiało Ci się coś przewidzieć-kurde pomyślałam,dlaczego Artur nie mógł szybciej odjechać.Całe szczęście Buszu nie ciągnął dalej tego tematu,a ja poszłam spać.
Minął tydzień,nie miałam żadnego kontaktu z Arturem.Tego dnia miała odbyć się kolacja z udziałem siatkarzy,nie miałam ochoty na nią iść,ale Rafał nie dał mi wyboru,ponieważ Oli nie było teraz w Polsce musiałam iść z moim bratem.Ubrałam się,umalowałam i wyszliśmy.

Nie miałam dzisiaj humoru,który pogorszył mi się jak zobaczyłam,że Atrur przyszedł ze swoją dziewczyną.Nie wyglądali na pokłóconych,wręcz przeciwnie trzymali się za ręce i często całowali,cała ta sytuacja bardzo mnie męczyła,co zauważył Buszek,który wiął mnie na bok sali,w której odbywała się kolacja
-Coś się stało?-zapytał mój bart
-Nic,nie mam humoru i tyle-odparłam
-Nie rób ze mnie głupka,widzę jak patrzysz na Szalpuka,wtedy co widziałem jego samochód,on u nas był prawda?-domyślił się Rafał
-Tak,był,ale ja nie chce o tym rozmawiać-powiedziałam i poszłam usiąść do stołu
-Zabiję go-usłyszałam cichy głos Buszka
Wyszłam na zewnątrz,aby się przewietrzyć.Nagle poczułam czyjąś dłoń na moim ramieniu.
-Cześć piękna-szepnął mi do ucha Artur.
Odsunęłam się od niego kilka kroków.
-Ej co jest?-zapytał Szalpuk
-Nic-rzekłam obrażona
-Jak nic?Przecież widzę-nie dał się nabrać przyjmujący
-Chyba mamy umowę tak?-przypomniałam
-Tak,ale ja nie mogę z nią zerwać tak z dnia na dzień-tłumaczył Szalpuk
-Nie no jasne-powiedziałam i odeszłam
Widziałam jak Artur bezradnie rozłożył ręce i usiadł na ławce.
Postanowiłam,że nie będę starała się, o to by zdobyć serce Szalpuka,jak mu zależy to niech zrobi ten pierwszy krok.

--------
Jedyneczka za mną dajcie znać w kom ja wam się podobał.Czy coś byście zmienili? Czy podoba wam się temat opowiadania? Następny rozdział w niedziele a przynajmiej się postaram,aby był 😄
Pozdrawiam !!!
P.S Przepraszam za błędy